hans

Στόχος του Hans είναι να φτάσει στην κορυφή του δάσους Ravenbosch

Ακολουθήστε τον!
Hans

Γνωρίστε τον Hans

Ηλικία: 54

Χώρα: Ολλανδία

Αιμορροφιλία A

Πρόκληση: Να φτάσει στην κορυφή του δάσους Ravenbosch

Γνωρίστε την Lienke

Ηλικία: 28

Χώρα: Ολλανδία

Ιδιότητα: Σύμβουλος για την ανάπτυξη κινήτρων & Επιχειρηματίας

Lienke

Γεια, το όνομά μου είναι Hans. Πάσχω από βαριάς μορφής αιμορροφιλία με πολύπλοκη συννοσηρότητα, αλλά με κότσια και θετική στάση καταφέρνω να διατηρήσω την υγεία μου σε καλό επίπεδο. Δεν σκέφτομαι τα πράγματα που δεν μπορώ να κάνω πια, αλλά αποδέχομαι με αισιοδοξία όλα όσα μπορώ να κάνω και να απολαμβάνω με τη γυναίκα μου Sosia καθημερινά.

Συνεχώς προκαλώ τον εαυτό μου να παραμείνω ενεργητικός. Στην ηλικία των 54 ετών, μπορώ να αποκαλώ στον εαυτό μου έναν ειδικό στην εμπειρία από την οπτική του ασθενή. Μερικά χρόνια πριν έγραψα την αυτοβιογραφία μου, η οποία είναι πολύ διάσημη μεταξύ των ασθενών και των γιατρών. Ως επέκταση αυτού, παραδίδω εκπαιδευτικά σεμινάρια και διαλέξεις για την αιμορροφιλία και τις συννοσηρότητες.

1st BLOG POST: Ξεκινάμε

photo of Hans

Η πρόκληση έχει ξεκινήσει. Τη στιγμή που βγήκα από το αυτοκίνητο, ένιωσα αυτή την αίσθηση της οικειότητας. Άλλωστε, στο δάσος έχω περάσει πολύ χρόνο από τότε που ήμουν παιδί. Ο παππούς μου με έφερε σε αυτό το δάσος από τη στιγμή που ξεκίνησα να περπατάω μόνος μου. Πρώτα σε ένα σημείο όπου το φθινόπωρο που μπορούσες να βρεις πεντανόστιμα κάστανα. Μου έδειχνε πώς να τα βγάζω από τον αγκαθωτό φλοιό και να τα ξεφλουδίζω, και μετά τα τρώγαμε μαζί.

Ο παππούς μου είχε τη δική του άποψη για την αιμορροφιλία. Συνήθιζε να λέει: «Ωχ, αφήστε τον να ζήσει!». Και τώρα, έχοντας απομακρυνθεί 9 χρόνια εξαιτίας μακρόχρονης ασθένειας και αποκατάστασης, πατώ και πάλι το πόδι μου στο Ravensbosch. Για τώρα θα εστιάσω στο επίπεδο τμήμα. Αυτή είναι άλλωστε και η πιο μακριά απόσταση που πρέπει να περπατήσω. Χρειάζομαι λίγο χρόνο για να συνηθίσω το έδαφος κάτω από τα πόδια μου, γιατί τα μονοπάτια του δάσους είναι πολύ διαφορετικά από τους όμορφα πλακόστρωτους δρόμους. Νιώθω καλά, ενεργητικός και σε φόρμα. Εν μέρει εξαιτίας των συμβουλών από την προπονήτριά μου, Lienke.

hans with his grandfather
forest

Κάθε πρωί στέκομαι μπροστά από τον καθρέφτη κοιτώντας τον εαυτό μου προσεκτικά και λέγοντάς του δυνατά ότι θα πετύχω. Ο ήλιος λάμπει και παρόλο που βρίσκομαι στο χαμηλότερο σημείο του δάσους υπάρχουν πολλά σημεία με θέα να απολαύσεις. Το επίπεδο πήξης του αίματός μου είναι καλό, οπότε αυτό δεν θα αποτελέσει πρόβλημα. Είμαι χαρούμενος που έβαλα τα μποτάκια ορειβασίας μου, γιατί εκτός των άλλων μπορώ να τα χρησιμοποιήσω μετά από πολύ καιρό. Όπως προχωρώ και στέκομαι, νιώθω όλο και πιο σταθερός απ’ ότι περίμενα αλλά νιώθω και κάποια αντίσταση στον αριστερό μου αστράγαλο. Μην πιεστείς πολύ στην αρχή. Πρέπει να συνηθίζω το περιβάλλον και το παρελθόν περνάει συνεχώς μπροστά από τα μάτια μου.

Πως συνήθιζα να περπατάω, να τρέχω και να εξερευνώ την περιοχή εδώ. Με επηρεάζει περισσότερο απ’ όσο περίμενα. Οι αρθρώσεις μου, που ακόμα δεν έχουν επανέλθει πλήρως, πρέπει επίσης να βρουν τη θέση τους ξανά. Εννέα χρόνια είναι πολύ μεγάλο διάστημα. Σε κάθε μου βήμα, πρέπει να προσέχω που πατάω κάθε φορά. Στην πρώτη διασταύρωση, περίπου 500 μέτρα μακριά από εκεί που ξεκίνησα, αποφάσισα να γυρίσω πίσω.

forest 2
lambieck

Άλλωστε, πρέπει να περπατήσω την ίδια απόσταση πίσω. Έκανα όμως την αρχή και σύμφωνα με το ημερολόγιό μου, η γυναίκα μου Sosia κι εγώ έχουμε να δειπνήσουμε με ένα ζευγάρι φίλων μας στο αγαπημένο μας εστιατόριο αύριο. Σε καμία περίπτωση δεν θέλω να το χάσω, οπότε πρέπει να αυξήσω το περπάτημα σταδιακά.

2nd BLOG POST: Προκλήσεις και αναμνήσεις

valley

Μία σημαντική πρόκληση για κάποιον μπορεί να είναι μία απλή βόλτα στο πάρκο για κάποιον άλλον, ή κάτι που ούτε καν σκέφτεται κάποιος άλλος. Με αυτή τη σκέψη στο μυαλό, συνέχισα την πρόκλησή μου σήμερα. Ρώτησα τον εαυτό μου αν αυτή ήταν πραγματικά μία πρόκληση για μένα…ένα σύντομο περπάτημα σε ένα δάσος. Σε μία επίπεδη διαδρομή για αρχή. Στη συνέχεια οι πλαγιές οδηγούν σε φυσικές σκάλες με εκατοντάδες σκαλοπάτια.

Σκαλοπάτια που θα με ανεβάσουν κατά 48 μέτρα υψόμετρο μέσα στο δάσος. Από εκεί, σε ένα ακόμα επίπεδο μέρος και στη συνέχεια στο σημείο που θέλω να φτάσω. «Το 2016 δεν ήταν που ανέβηκα και κατέβηκα 508 σκαλοπάτια στο Wilhelminaberg (το βουνό Wilhelmina); Αυτό τώρα δεν θα έπρεπε να είναι πολύ πιο εύκολο…;». Αυτά τα σκαλοπάτια είχαν ομαλό έδαφος και κουπαστή. Τώρα βρίσκω μαλακό, άνισο έδαφος, πλαγιές και φυσικές σκάλες, όπου δεν υπάρχουν δύο ίδια βήματα. Το συμπέρασμά μου είναι ότι αυτό είναι σίγουρα μία πρόκληση για μένα.

map
road

Κάτι παραπάνω δηλαδή καθώς σήμερα κατάφερα να ολοκληρώσω με σιγουριά το πρώτο κομμάτι της διαδρομής, το επίπεδο και μεγαλύτερο μέρος της. Η Lienke με έμαθε πως να εστιάζω στον στόχο της ημέρας αντί για τον στόχο της πρόκλησης συνολικά. Αυτό βοηθάει πολύ και το κάνει πιο εύκολο. Πάντα απολάμβανα το περπάτημα, ακόμα και ως μικρό παιδί. Με την πρώτη ευκαιρία, ξεγλιστρούσα από βαρετές συγκεντρώσεις στο χωριό και απολάμβανα τη διαδρομή καθώς κατέβαινα το δρόμο προς το δάσος. Βέβαια, ποτέ δεν πήγαινα πολύ μακριά καθώς πάντοτε θα με φώναζαν πίσω. Τώρα είμαι το αφεντικό του εαυτού μου.

Στόχος μου είναι να φέρω εις πέρας την πρόκληση αυτή μέσα σε ένα διάστημα πέντε εβδομάδων. Κατά τη διάρκεια των 27 ενεργών μου χρόνων στον κόσμο της εφημερίδας, είχα πάντοτε να αντιμετωπίσω προθεσμίες, οπότε αυτή τη φορά έβαλα αυτήν την προθεσμία στον εαυτό μου. Καθώς συγκεντρώνομαι στο κάθε βήμα και απολαμβάνω την γαλήνια ηρεμία του δάσους, οι αναμνήσεις στο κεφάλι μου χτυπάνε κόκκινο. Πηδάνε προς κάθε κατεύθυνση, μπροστά και πίσω στον χρόνο. Το επίπεδο κομμάτι ολοκληρώθηκε τώρα. Ο αστράγαλός μου δεν παραπονιέται, πράγμα που είναι θετικό για τα επόμενα στάδια, το σκέλος με τις πλαγιές.

hans young
forest

Δεν θέλω να ασκήσω πίεση σε αυτό το σημείο. Προτιμώ, αντιθέτως, να το κάνω κομμάτι-κομμάτι. Με τις συμβουλές της Lienke στο μυαλό, είμαι σίγουρος ότι θα πετύχει περίφημα. Γιατί, όπως με συμβούλεψε, θα επιβραβεύσω τον εαυτό μου όταν θα πετύχω σε αυτήν την πρόκληση.

3rd BLOG POST: Το τμήμα της πλαγιάς

Αχ, είμαι τόσο ευγνώμων που μπορώ να περπατήσω εδώ. Δεν θα τολμούσα ούτε να το σκεφτώ τέσσερα χρόνια πριν. Με τις συνέπειες των χρόνων λοιμώξεων, του HIV και της ηπατίτιδας C, πέρασα μισό χρόνο στο νοσοκομείο, πιο νεκρός απ’ ότι ζωντανός. Αυτή η περίοδος είναι τεράστια επίπτωση στο σώμα μου. Με δυσκολία περπατούσα, είχα χάσει 25 κιλά βάρους και το επίπεδο της φυσικής μου κατάστασης ήταν σε μηδέν. Τα τρία χρόνια αποκατάστασης που ακολούθησαν ήταν γεμάτα από πολλές αποτυχίες και υποτροπές.

HOSPITAL
FOREST

Και τώρα περπατάω εδώ ξανά, στο αγαπημένο μέρος του πατέρα μου πριν φύγει από τη ζωή. Το τμήμα της πλαγιάς είναι κατά πολύ πιο ολισθηρό απ’ ότι το θυμόμουν και δυσκολεύει τόσο την αναπνοή όσο και τον αστράγαλό μου. Τα γόνατα συνεχίζουν το περπάτημα ομαλά. Νιώθω μύες που δεν είχα νιώσει εδώ και πολύ καιρό. Αλλά αρχίζω να ανησυχώ για το πως θα γυρίσω πίσω από την ίδια διαδρομή. Γιατί, θα προτιμούσα να προχωρήσω προς τα πάνω παρά προς τα κάτω. Μοιάζει να είναι ακόμα μία ζεστή μέρα σήμερα.

Ευτυχώς, δροσίζει αρκετά κατά τη διάρκεια της νύχτας, οπότε τις πρωινές ώρες ο αέρας του δάσους είναι καθαρός και δροσερός. Δεν θέλω καν να σκεφτώ πως θα ήταν να κάνω το ίδιο σε ανοιχτό γήπεδο με 30 βαθμούς ζέστη, χωρίς τη σκιά των δέντρων να με προστατεύει. Έχω υπολογίσει δύο μέρες για το τμήμα της πλαγιάς. Η Lienke με έχει μάθει πως να μετατρέπω τους φόβους και τις αμφιβολίες σε επιτυχίες. Πριν ξεκινήσω με την πρόκλησή μου, είχα μία μεγάλη αμφιβολία: Το τμήμα της πλαγιάς. Τι θα γινόταν αν κάτι πήγαινε στραβά; Μετά από παρότρυνση της Lienke, μοιράστηκα εκ των προτέρων την πρόκλησή μου στα Social Media και ευτυχώς πολλοί άνθρωποι αυθόρμητα εξέφρασαν την επιθυμία να περπατήσουν μαζί μου αυτό το κομμάτι της διαδρομής.

HANS SKYPE

Δέχθηκα ευχαρίστως αυτές τις προτάσεις. Από το τελικό επίπεδο κομμάτι υπάρχει κάποιος που περπατάει μαζί μου κάθε φορά, πράγμα που με κάνει να νιώθω ασφαλής. Τόσο ασφαλής που μπορώ να αφήσω πίσω όλες μου τις αμφιβολίες και να απολαύσω τη φύση.

FOREST
hans

Είναι εφικτό να ζεις μια ζωή πέρα από την αιμορροφιλία. 

Κάντε κλικ εδώ για να διαβάσετε περισσότερα σχετικά με την ζωή με αιμορροφιλία στα διαφορετικά στάδια της ζωής.

NP-8812

Στόχος του Hans είναι να φτάσει στην κορυφή του δάσους Ravenbosch

Ακολουθήστε τον!
Hans

Γνωρίστε τον Hans

Ηλικία: 54

Χώρα: Ολλανδία

Αιμορροφιλία A

Πρόκληση: Να φτάσει στην κορυφή του δάσους Ravenbosch

Γνωρίστε την Lienke

Ηλικία: 28

Χώρα: Ολλανδία

Ιδιότητα: Σύμβουλος για την ανάπτυξη κινήτρων & Επιχειρηματίας

Lienke

Γεια, το όνομά μου είναι Hans. Πάσχω από βαριάς μορφής αιμορροφιλία με πολύπλοκη συννοσηρότητα, αλλά με κότσια και θετική στάση καταφέρνω να διατηρήσω την υγεία μου σε καλό επίπεδο. Δεν σκέφτομαι τα πράγματα που δεν μπορώ να κάνω πια, αλλά αποδέχομαι με αισιοδοξία όλα όσα μπορώ να κάνω και να απολαμβάνω με τη γυναίκα μου Sosia καθημερινά.

Συνεχώς προκαλώ τον εαυτό μου να παραμείνω ενεργητικός. Στην ηλικία των 54 ετών, μπορώ να αποκαλώ στον εαυτό μου έναν ειδικό στην εμπειρία από την οπτική του ασθενή. Μερικά χρόνια πριν έγραψα την αυτοβιογραφία μου, η οποία είναι πολύ διάσημη μεταξύ των ασθενών και των γιατρών. Ως επέκταση αυτού, παραδίδω εκπαιδευτικά σεμινάρια και διαλέξεις για την αιμορροφιλία και τις συννοσηρότητες.

1st BLOG POST: Ξεκινάμε

photo of Hans

Η πρόκληση έχει ξεκινήσει. Τη στιγμή που βγήκα από το αυτοκίνητο, ένιωσα αυτή την αίσθηση της οικειότητας. Άλλωστε, στο δάσος έχω περάσει πολύ χρόνο από τότε που ήμουν παιδί. Ο παππούς μου με έφερε σε αυτό το δάσος από τη στιγμή που ξεκίνησα να περπατάω μόνος μου. Πρώτα σε ένα σημείο όπου το φθινόπωρο που μπορούσες να βρεις πεντανόστιμα κάστανα. Μου έδειχνε πώς να τα βγάζω από τον αγκαθωτό φλοιό και να τα ξεφλουδίζω, και μετά τα τρώγαμε μαζί.

Ο παππούς μου είχε τη δική του άποψη για την αιμορροφιλία. Συνήθιζε να λέει: «Ωχ, αφήστε τον να ζήσει!». Και τώρα, έχοντας απομακρυνθεί 9 χρόνια εξαιτίας μακρόχρονης ασθένειας και αποκατάστασης, πατώ και πάλι το πόδι μου στο Ravensbosch. Για τώρα θα εστιάσω στο επίπεδο τμήμα. Αυτή είναι άλλωστε και η πιο μακριά απόσταση που πρέπει να περπατήσω. Χρειάζομαι λίγο χρόνο για να συνηθίσω το έδαφος κάτω από τα πόδια μου, γιατί τα μονοπάτια του δάσους είναι πολύ διαφορετικά από τους όμορφα πλακόστρωτους δρόμους. Νιώθω καλά, ενεργητικός και σε φόρμα. Εν μέρει εξαιτίας των συμβουλών από την προπονήτριά μου, Lienke.

hans with his grandfather
forest

Κάθε πρωί στέκομαι μπροστά από τον καθρέφτη κοιτώντας τον εαυτό μου προσεκτικά και λέγοντάς του δυνατά ότι θα πετύχω. Ο ήλιος λάμπει και παρόλο που βρίσκομαι στο χαμηλότερο σημείο του δάσους υπάρχουν πολλά σημεία με θέα να απολαύσεις. Το επίπεδο πήξης του αίματός μου είναι καλό, οπότε αυτό δεν θα αποτελέσει πρόβλημα. Είμαι χαρούμενος που έβαλα τα μποτάκια ορειβασίας μου, γιατί εκτός των άλλων μπορώ να τα χρησιμοποιήσω μετά από πολύ καιρό. Όπως προχωρώ και στέκομαι, νιώθω όλο και πιο σταθερός απ’ ότι περίμενα αλλά νιώθω και κάποια αντίσταση στον αριστερό μου αστράγαλο. Μην πιεστείς πολύ στην αρχή. Πρέπει να συνηθίζω το περιβάλλον και το παρελθόν περνάει συνεχώς μπροστά από τα μάτια μου.

Πως συνήθιζα να περπατάω, να τρέχω και να εξερευνώ την περιοχή εδώ. Με επηρεάζει περισσότερο απ’ όσο περίμενα. Οι αρθρώσεις μου, που ακόμα δεν έχουν επανέλθει πλήρως, πρέπει επίσης να βρουν τη θέση τους ξανά. Εννέα χρόνια είναι πολύ μεγάλο διάστημα. Σε κάθε μου βήμα, πρέπει να προσέχω που πατάω κάθε φορά. Στην πρώτη διασταύρωση, περίπου 500 μέτρα μακριά από εκεί που ξεκίνησα, αποφάσισα να γυρίσω πίσω.

forest 2
lambieck

Άλλωστε, πρέπει να περπατήσω την ίδια απόσταση πίσω. Έκανα όμως την αρχή και σύμφωνα με το ημερολόγιό μου, η γυναίκα μου Sosia κι εγώ έχουμε να δειπνήσουμε με ένα ζευγάρι φίλων μας στο αγαπημένο μας εστιατόριο αύριο. Σε καμία περίπτωση δεν θέλω να το χάσω, οπότε πρέπει να αυξήσω το περπάτημα σταδιακά.

2nd BLOG POST: Προκλήσεις και αναμνήσεις

valley

Μία σημαντική πρόκληση για κάποιον μπορεί να είναι μία απλή βόλτα στο πάρκο για κάποιον άλλον, ή κάτι που ούτε καν σκέφτεται κάποιος άλλος. Με αυτή τη σκέψη στο μυαλό, συνέχισα την πρόκλησή μου σήμερα. Ρώτησα τον εαυτό μου αν αυτή ήταν πραγματικά μία πρόκληση για μένα…ένα σύντομο περπάτημα σε ένα δάσος. Σε μία επίπεδη διαδρομή για αρχή. Στη συνέχεια οι πλαγιές οδηγούν σε φυσικές σκάλες με εκατοντάδες σκαλοπάτια.

Σκαλοπάτια που θα με ανεβάσουν κατά 48 μέτρα υψόμετρο μέσα στο δάσος. Από εκεί, σε ένα ακόμα επίπεδο μέρος και στη συνέχεια στο σημείο που θέλω να φτάσω. «Το 2016 δεν ήταν που ανέβηκα και κατέβηκα 508 σκαλοπάτια στο Wilhelminaberg (το βουνό Wilhelmina); Αυτό τώρα δεν θα έπρεπε να είναι πολύ πιο εύκολο…;». Αυτά τα σκαλοπάτια είχαν ομαλό έδαφος και κουπαστή. Τώρα βρίσκω μαλακό, άνισο έδαφος, πλαγιές και φυσικές σκάλες, όπου δεν υπάρχουν δύο ίδια βήματα. Το συμπέρασμά μου είναι ότι αυτό είναι σίγουρα μία πρόκληση για μένα.

map
road

Κάτι παραπάνω δηλαδή καθώς σήμερα κατάφερα να ολοκληρώσω με σιγουριά το πρώτο κομμάτι της διαδρομής, το επίπεδο και μεγαλύτερο μέρος της. Η Lienke με έμαθε πως να εστιάζω στον στόχο της ημέρας αντί για τον στόχο της πρόκλησης συνολικά. Αυτό βοηθάει πολύ και το κάνει πιο εύκολο. Πάντα απολάμβανα το περπάτημα, ακόμα και ως μικρό παιδί. Με την πρώτη ευκαιρία, ξεγλιστρούσα από βαρετές συγκεντρώσεις στο χωριό και απολάμβανα τη διαδρομή καθώς κατέβαινα το δρόμο προς το δάσος. Βέβαια, ποτέ δεν πήγαινα πολύ μακριά καθώς πάντοτε θα με φώναζαν πίσω. Τώρα είμαι το αφεντικό του εαυτού μου.

Στόχος μου είναι να φέρω εις πέρας την πρόκληση αυτή μέσα σε ένα διάστημα πέντε εβδομάδων. Κατά τη διάρκεια των 27 ενεργών μου χρόνων στον κόσμο της εφημερίδας, είχα πάντοτε να αντιμετωπίσω προθεσμίες, οπότε αυτή τη φορά έβαλα αυτήν την προθεσμία στον εαυτό μου. Καθώς συγκεντρώνομαι στο κάθε βήμα και απολαμβάνω την γαλήνια ηρεμία του δάσους, οι αναμνήσεις στο κεφάλι μου χτυπάνε κόκκινο. Πηδάνε προς κάθε κατεύθυνση, μπροστά και πίσω στον χρόνο. Το επίπεδο κομμάτι ολοκληρώθηκε τώρα. Ο αστράγαλός μου δεν παραπονιέται, πράγμα που είναι θετικό για τα επόμενα στάδια, το σκέλος με τις πλαγιές.

hans young
forest

Δεν θέλω να ασκήσω πίεση σε αυτό το σημείο. Προτιμώ, αντιθέτως, να το κάνω κομμάτι-κομμάτι. Με τις συμβουλές της Lienke στο μυαλό, είμαι σίγουρος ότι θα πετύχει περίφημα. Γιατί, όπως με συμβούλεψε, θα επιβραβεύσω τον εαυτό μου όταν θα πετύχω σε αυτήν την πρόκληση.

3rd BLOG POST: Το τμήμα της πλαγιάς

Αχ, είμαι τόσο ευγνώμων που μπορώ να περπατήσω εδώ. Δεν θα τολμούσα ούτε να το σκεφτώ τέσσερα χρόνια πριν. Με τις συνέπειες των χρόνων λοιμώξεων, του HIV και της ηπατίτιδας C, πέρασα μισό χρόνο στο νοσοκομείο, πιο νεκρός απ’ ότι ζωντανός. Αυτή η περίοδος είναι τεράστια επίπτωση στο σώμα μου. Με δυσκολία περπατούσα, είχα χάσει 25 κιλά βάρους και το επίπεδο της φυσικής μου κατάστασης ήταν σε μηδέν. Τα τρία χρόνια αποκατάστασης που ακολούθησαν ήταν γεμάτα από πολλές αποτυχίες και υποτροπές.

HOSPITAL
FOREST

Και τώρα περπατάω εδώ ξανά, στο αγαπημένο μέρος του πατέρα μου πριν φύγει από τη ζωή. Το τμήμα της πλαγιάς είναι κατά πολύ πιο ολισθηρό απ’ ότι το θυμόμουν και δυσκολεύει τόσο την αναπνοή όσο και τον αστράγαλό μου. Τα γόνατα συνεχίζουν το περπάτημα ομαλά. Νιώθω μύες που δεν είχα νιώσει εδώ και πολύ καιρό. Αλλά αρχίζω να ανησυχώ για το πως θα γυρίσω πίσω από την ίδια διαδρομή. Γιατί, θα προτιμούσα να προχωρήσω προς τα πάνω παρά προς τα κάτω. Μοιάζει να είναι ακόμα μία ζεστή μέρα σήμερα.

Ευτυχώς, δροσίζει αρκετά κατά τη διάρκεια της νύχτας, οπότε τις πρωινές ώρες ο αέρας του δάσους είναι καθαρός και δροσερός. Δεν θέλω καν να σκεφτώ πως θα ήταν να κάνω το ίδιο σε ανοιχτό γήπεδο με 30 βαθμούς ζέστη, χωρίς τη σκιά των δέντρων να με προστατεύει. Έχω υπολογίσει δύο μέρες για το τμήμα της πλαγιάς. Η Lienke με έχει μάθει πως να μετατρέπω τους φόβους και τις αμφιβολίες σε επιτυχίες. Πριν ξεκινήσω με την πρόκλησή μου, είχα μία μεγάλη αμφιβολία: Το τμήμα της πλαγιάς. Τι θα γινόταν αν κάτι πήγαινε στραβά; Μετά από παρότρυνση της Lienke, μοιράστηκα εκ των προτέρων την πρόκλησή μου στα Social Media και ευτυχώς πολλοί άνθρωποι αυθόρμητα εξέφρασαν την επιθυμία να περπατήσουν μαζί μου αυτό το κομμάτι της διαδρομής.

HANS SKYPE

Δέχθηκα ευχαρίστως αυτές τις προτάσεις. Από το τελικό επίπεδο κομμάτι υπάρχει κάποιος που περπατάει μαζί μου κάθε φορά, πράγμα που με κάνει να νιώθω ασφαλής. Τόσο ασφαλής που μπορώ να αφήσω πίσω όλες μου τις αμφιβολίες και να απολαύσω τη φύση.

FOREST
hans

Είναι εφικτό να ζεις μια ζωή πέρα από την αιμορροφιλία. 

Κάντε κλικ εδώ για να διαβάσετε περισσότερα σχετικά με την ζωή με αιμορροφιλία στα διαφορετικά στάδια της ζωής.

NP-8812